Wciąż.

A kiedy nasze życie zakończy się
Ustanie w żyłach nasza krew
Serce przestanie bić
Nie zostanie z nas już nic...
/mój/

Myślę, że na świecie jest osoba, która może mi dać szczęście. Ale musi to być osoba, którą kocham, która mnie kocha, przytuli, uspokoi, wesprze, będzie przy mnie. Czy za wiele wymagam? Może powinnam ograniczyć się do minimum? Ale ja nie potrafię wyznaczać minimum. Nie chcę. Nie chcę mieć przy sobie osobę, z którą nie będę do końca szczęśliwa. Nie chcę też aby ta druga osoba czuła wyłącznie przymus do bycia ze mną. Wolę dać jej wolną drogę. Niech odejdzie, ale w szczęściu. Ja się nie liczę...








Nie chcę aby inni byli przy mnie nieszczęśliwi, wolę umrzeć.

Nadal się martwię.

DIE. DIE. DIE.