Witajcie.

Cześć, przepraszam , że tyle czasu nie pisałam tutaj nic, ale po prostu nie miałam możliwości. Dzisiaj uzyskałam taką możliwość,więc piszę.
Dziękuje Wam za odwiedzanie mojego aska i oczywiście mojego odpowie.  Dziękuje także za wszystkie komentarze pod moimi postami , obserwacje, a także za zaglądanie na mojego tumblra. To bardzo miłe. ♥
Pamiętajcie , zawsze można zgłosić się do mnie z jakimś problemem. Ja postaram się pomóc każdemu.obiecuje.Na facebooku także dostałam parę zaproszeń. Oczywiście je przyjęłam. Jeśli ktoś jeszcze chciałby pogadać na osobności proszę, piszcie.

Jeśli ciekawi Was, co się dzieje z Nim to powiem jedno. Nie rozmawiałam z nim od czasu napisania ostatniej notki tutaj i jest mi z tym bardzo dobrze. Zapominam o Nim.



 I bardzo się z tego powodu cieszę.

W ostatniej notce pisałam, że mam spotkać się z przyjaciółką i opowiedzieć jej o jego myślach samobójczych. Do spotkania nie doszło. Ale za to spotkałam się z moją inną przyjaciółką. Podczas rozmowy wtrąciłam coś w stylu "cieszę się, że już z nim nie jestem, bo po tym co z nim przeszłam mam już dość. Bo on wgl miał myśli samobójcze i się ciął także cieszę się." Ale ona nie zaczęła drążyć tego tematu i nawet o tym nie rozmawiałyśmy. Także wychodzi na to, że nic nowego się nie dowiedziała.

Z każdym dniem coraz bardziej upewniam się w przekonaniu, że moje życie przecieka mi między palcami. Ja chcę coś z tym zrobić. Chcę żyć. Ale jak rozpocząć życie, skoro nie ma się z kim? Wprawdzie przyjaciółki chcą się spotykać, ale jak przyszło co do czego to z większością spotkałam się tylko dwa razy w ciągu wakacji. Dlaczego się nie chcecie spotykać, moje drogie przyjaciółki? Dlaczego? Może już Was nie obchodzę ? Czasem nawet nieznajoma osoba poznana w internecie wydaje mi się bliższa od przyjaciółek. Wiem, że to strasznie nielojalne wobec moich obecnych przyjaciółek, ale taka jest prawda. Przepraszam...

 Od dawna znam jedno 'powiedzonko'. Ostatnio nie chce wyjść mi z głowy. Cały czas recytuje je w głowie . Mimo, że poznałam je bardzo dawno temu, teraz wydaje się mi znacznie bliższe.

``Na ustach radość, a w sercu ból. To jedna z najtrudniejszych życiowych ról.

 


Moje życie idzie w dal
Wolno idąc, patrząc w dół
Spotyka niestety zbyt wiele dziur
Potrzebuję ludzi
W miejsce tych dziur
Żeby pustka w sercu
Była tylko zapomnianą mgłą.
/przepraszam nie mam weny/

Zostałam hmm "nominowana do L.B.A.". Szczerze powiedziawszy nie prosiłam się o to, tak więc wkleję tu blog przez który zostałam nominowana (http://nikuspisze.blogspot.com/2013/08/nominowane-do-lba.html) i odpowiem na pytania. Nie będę nominowała nikogo, ponieważ nie mam 11 ulubionych blogów. Z grzeczności powiem jedno. Dziękuje za nominację, aczkolwiek nie jest mi to do szczęścia potrzebne. Co do tego regulaminu nominacji : nie zamierzam obserwować bloga, który mi się nie podoba i komentować mu postów. Tak więc biorę się za odpowiadanie na pytania.

1. Jaki masz kolor oczu?
~niebieski
2. Jakiego rodzaju muzyki słuchasz?
~różnie
3. Tęsknisz za szkołą?
~Szczerze? Tak.
4. Twoja ulubiona nuta?
~Mówi się piosenka, nie nuta.
5. Twoje życiowe motto?
~'Będzie dobrze.'-Wmawiam sobie tę głupotę codziennie.
6. Film który możesz oglądać tysiące razy i nigdy ci się nie znudzi?
~Chyba nie ma takiego.
7. Kim chcesz zostać w przyszłości?
~Nie mam pojęcia. 
8. Ulubiony blog?
~Właśnie się dowiedziałam, że został usunięty :c

9. Ulubione żeńskie imię? 
~Nie ma takiego.
10. Masz jakieś zwierzątko? 
~Tak jakby.
11. Wierzysz w przyjaźń damsko męską? Dlaczego?
~Niezbyt.




 Na dziś to już wszystko, pozdrawiam wszystkich, czekam na Wasze pytania bądź jakiekolwiek uwagi. Piszcie do mnie na asku, odpowie, tumblrze, facebooku, albo tutaj. Z chęcią z każdym porozmawiam. ♥

Cześć.

Cześć, przepraszam, że tyle czasu nie pisałam, ale po prostu nie mam dostępu do komputera. Na asku też mnie za często nie ma, bo ask nie działa na telefonie. Jeśli chcecie się ze mną skontaktować piszcie do mnie na ODPOWIE. Będzie mi miło :)

Co do "niego". Ostatnio z nim rozmawiałam. Normalnie. Zachowywałam się wobec niego  z dystansem i przeżyłam tę rozmowę :3 Doszłam do wniosku, że go nie kocham. To dobrze. Cieszę się. Życzę im szczęścia, może im się ułoży? Ja już definitywnie z nim skończyłam. Nie zamierzam się nim zadręczać i wpadać przez niego w dołki. To już nie moja sprawa.

Zastanawiam się jak będzie wyglądam moje życie. Jak wygląda. Nikt mnie w domu nie chce, ale to szczegół. Jak na razie jestem i będę. I to jest najważniejsze. Moje życie idzie w przód. Może idzie o za mocne słowo. Powiedziałabym raczej : toczy się. Tak zupełnie szczerze to nie wiem, co mam tu pisać. Co opisać. Nie wiem  nic. Może to przez to, że nic u mnie się nie dzieje? Ostatnio zrobiłam sobie przypinkę. Ma kształt kokardki i jest fioletowa. Przypnę sobie do torby. Chciałam też zrobić
sobie opaskę z kocimi uszkami, bo to tak fajnie wygląda, ale nie mam materiałów.

Może jutro spotkam się z przyjaciółką. Chcę jej o wszystkim powiedzieć. Może zrozumie, jak myślicie?

Od jakiegoś czasu tkwię w ogromnym osłupieniu. Nie wiem co czuję. Nic już nie wiem. To moja wina. Muszę zacząć żyć. Ale jak tu żyć, kiedy inni nawet nie chcą się z Tobą spotykać, hmm? To trudne. Tak ogólnie to wcale nie jest za dobrze... Ale czy kiedykolwiek było?
Żyję i nawet nie wiem co się ze mną dzieje. Spoglądam w lustro i błagam, żebym to nie była ja. Nie chcę być. Ale z drugiej strony chcę. Jestem ciekawa świata . Chcę odkrywać, tworzyć. Ale nie mam z kim..
Potrzebuję przyjaciela, który mnie zrozumie. Może okaże się, że już takiego mam? Oby tak było. Mnie już to całe życie zmęczyło.

„Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie martwić tych, którzy mnie kochają i troszczą się o mnie. Niedawno myślałam o samobójstwie. Nocą, przed zaśnięciem, odbywam ze sobą długie rozmowy, staram się odegnać złe myśli, bo byłaby to niewdzięczność wobec wszystkich, ucieczka, jeszcze jedna tragedia na tym i tak już pełnym nieszczęść świecie.”

Ucieczka.

Chcę uciec stąd, oddalić się
Zapomnieć o wszystkim co dobre i złe
Zapomnieć o wojnach i głupich sprawach
I o rzeczywistości...
Chcę uciec stąd, oddalić się
Zapomnieć o wszystkim co dobre i złe
Zapomnieć o wojnach i głupich sprawach
I o rzeczywistości...

Masz już dość
W serce wbity  cios
Dość już ran
Dusza już u nieba bram
Udało się, zabiłeś je
Ale czy to oznacza szczęście?

Założyłam facebooka specjalnie dla tych, którzy chcą porozmawiać ze mną prywatnie, można mnie zapraszać, wszystkich przyjmę i z chęcią nawiążę znajomość :)


Myślę. że to tyle na dziś. Nie wiem kiedy będzie następny wpis. Nie wiem nawet, czy chcecie go czytać, ale nic ;) Pozdrawiam Was wszystkich , dziękuję za obserwacje, komentarze i +1 pod postami, to miłe! Cześć!  ♥

Chyba moje życie.

To nie takie proste jak ja sobie myślałam. Myślałam, że po prostu zapomnę, ale nigdy nie dzieje się po mojej myśli. Chociaż się staram. Bo go nie chcę. Bo wiem jaki jest. Ale minie trochę czasu zanim zapomnę o Nim całkowicie. Kiedy go sobie przypominam zaczynam wytykać Jego wady i to przynosi rezultaty. Ten rozdział w moim życiu chcę już zamknąć. Chcę już mieć Go za sobą. Chcę zostawić Go daleko w tyle i zapomnieć... Tak po prostu zapomnieć... Lecz On nie daje mi spokoju. Niedawno napisał, że się za mną stęsknił. Jedyne co czułam wtedy do Niego w tamtej chwili to była pogarda. Bo co on sobie myśli skoro chodzi z Inną , a mi mówi, że tęskni? Ale tylko to napisał i już się nie odezwał. Do tej pory. Ale jak widać ja to przeżyłam, tylko szkoda mi tej jego "dziewczyny". No ale trudno, to już przecież nie moja sprawa, prawda?

Przedwczoraj w nocy płakałam. Dlaczego? Bo wiem, że wszystko przemija, że nic nie będzie tak jak dawniej, że już zawsze będzie inaczej, że nic nie powróci. Ale ja tego nie chcę, ja chcę żeby było tak samo. Chcę trwać w bezruchu, ja nie chcę dorosnąć, nie chcę. Chcę powrócić do dzieciństwa , kiedy to moją największą troską było to, że zamiast gadającej pandy dostałam jakieś badziewie na  święta. Nie chcę mieć problemów. Nie chcę myśleć. Chcę się cofnąć, wrócić do beztroskich czasów. Ale to tylko takie pierdolenie, bo nigdy się nie cofnę, bo życie już zawsze będzie gnało w przód, bo już nigdy nie będzie tak, jak dawniej, zawsze będzie inaczej. Miałam szansę, ale ją zmarnowałam, a teraz już jest za późno kurwa, za późno.


Wpadłam w zły nastrój, znów.

Boję się, że już nikt mnie nie pokocha. Że będę sama. Ale tak nie może być, prawda? Przecież każdy musi kogoś mieć. Idąc ulicą widzę zakochane pary. Idą za ręce. A ja zastanawiam się, czemu to nie ja jestem na miejscu tamtej szczęściary? Ale ja chyba muszę poczekać. Miłość do mnie przyjdzie. Ale ta świadomość , gdy budzę się rano i wiem, że nie mam dla kogo żyć jest przerażająca . Nie chcę tak, chcę kochać i być kochana. Muszę cierpliwie czekać, muszę zaczekać na miłość. Szkoda tylko, że z natury jestem strasznie niecierpliwa...

Spoglądasz w lustro
Spuszczasz głowę w dół
Marzy Ci się waga
Mniejsza o pół
To ciało które widzisz
Wad ma wprost w bród
Chcesz lżejsza być
Piękniejsza być
Ale przecież trzeba
realnie żyć...

Miłość przychodzi
Pożądana przez tłum
Idzie, jest już bliżej
Ale wpada w dół
Czy kiedyś wyjdzie
Tylko ona wie
My musimy czekać
Aż to stanie się...





Dziękuje bardzo moim obserwatorom , jest już Was 20! Miło jest widzieć kolejnego obserwatora, szybko wywołuje ten widok u mnie uśmiech na twarzy. Dziękuje także tym, którzy zaobserwowali mojego tumblr'a oraz ask'a, a także wszystkim po prostu czytającym moje posty. Dziękuje też za wszystkie komentarze, dobre słowa i tak dalej, jest mi niezmiernie miło!  Można się ze mną kontaktować tutaj -> MÓJ ASK





Tak poza tym  to dodałam nową funkcję. "+1". Jest tam na dole, przed komentarzem. Dzięki tej funkcji można polecać mojego bloga, jeśli się podoba . Wystarczy tylko konto Google :)


Na dziś chyba tyle. Dziękuje za przeczytanie tego posta i zachęcam do udzielania opinii