O niczym.

Postanowiłam, że jednak będę pisać, jak mówiłam wcześniej. Pisałam co jakiś czas i zapisywałam to, by teraz złożyć to w jedną całość ukazującą mój tydzień. Czy to się sprawdzi? - Nie wiem. Ale można spróbować.


Poniedziałek, 2 grudnia, 20:53
Uświadomiłam sobie, że czas strasznie szybko mija. Już grudzień. G-r-u-d-z-i-e-ń. Tak niedawno były wakacje. Tak niedawno byłam mała. Tak niedawno beztrosko biegałam po łące z moim ukochanym pieskiem. Wszędzie pisze, że młodzi ludzie szybko chcą dorosnąć, a gdy są dorosłe marzą o byciu dzieckiem. Ja jestem inna. Od dawna chciałam zatrzymać czas, nie dorastać. Kolejna cyfra w kalendarzu napawa mnie strachem. Czas ucieka, a ja nie wiem jak go zatrzymać. Mój nastrój się nie zmienia, jest dobrze, powiedzmy. Nie miewam stanów depresyjnych, więc. jest. dobrze. Poniedziałek minął.

Środa, 4 grudnia, 19:28
Jest dobrze, a bynajmniej tak właśnie staram się myśleć. Pozytywnie. Nadal wierzę, że będzie dobrze i mam nadzieję, że to nie jest błąd. Wczoraj nic nie napisałam, bo po prostu nie miałam co. Za oknem rano widziałam szron. Nienawidzę śniegu, potarganych włosów, grubego ubierania. Lubię patrzeć na śnieg, lubię czuć zimno, ale nie wtedy, kiedy tego nie chcę. Wkurzające. Najgorsza pora roku to koniec jesieni, kiedy jest ciapa, cała zima i początek wiosny, kiedy trawa jest jeszcze zgniło-brunatna, a pogoda jest nijaka. Dzisiaj upewniłam się w przekonaniu, jak bardzo nienawidzę historii, nienawidzę. Wszystkiego nienawidzę, ah. Właśnie oglądam pogodę i zapowiadają śnieg, oh, proszę, nie.

Środa, 4 grudnia, 21:09
Czasem mam tak, że śmieję się przez kilka minut z niczego, a następnie wpatruję się tempo w jeden punkt. Albo płaczę przy słuchaniu muzyki. Moje przewidywania się sprawdziły, pada śnieg.

 Piątek, 6 grudnia, 14:06
Czasem są takie chwile kiedy odechciewa się żyć. I tak chwila trwa teraz. Obojętność przyjaciół. A potem pytania " co się dzieje? " i te odpowiedzi ze sztucznym uśmiechem przyklejonym do twarzy. To mija, dziękuję, ale to uczucie gdzieś zostaje. Cała sztuka polega na unikaniu takich sytuacji. Ale u mnie nadal występują. Już się polepsza, ale przez  chwilę było mi źle. Trzeba wyprzeć to uczucie. Musi się polepszyć, musi.

Piątek, 6 grudnia, 20:26
Łzy. Łzy. Łzy. Nienawidzę mojej mamy. Nie mam siły, chcę chociaż na teraz zniknąć.

Sobota, 7 grudnia, 17:41
Polepszyło się i jest dobrze. Całe szczęście. Wiedziałam,że to minie. Udało się.

Sobota, 7 grudnia, 21:41 (teraz)
Mam nadzieję, że będzie dobrze. Pisząc to z nadzieją patrzę w przyszłość i czekam na kolejny dzień, postaram się do przeżyć. Boję się życia. Ale lepsze to niż śmierć. Trzeba żyć. Chcę poznać przyszłość, a Wy? Nie chcecie? Lepiej się pociąć? Tak jest łatwiej? A może wcale nie macie problemu? To przez kota? Tak? Pierwszym krokiem jest zrozumienie swojego problemu. Potem idzie z górki. Uwierzcie w siebie. Ciężko jest. Ja w siebie nie potrafię uwierzyć, nie mogę, ale wy? Wy możecie! Spróbujcie chociaż raz. Uśmiechnijcie się. Poznajcie świat. Niech wasze życie wreszcie nabierze kolorów. Żyjcie, proszę, zróbcie to dla mnie. Nie piszę tu o niczym konkretnym, żadnym problemie, żadnym uczuciu, ale jestem ciekawa, co wy czujecie? Jak u Was jest?

*wzdycham*

Skoro nie mam weny, nie piszę więcej, pa Aniołki!

"-Co to za rany?
 -To kot.
 -Chyba raczej kod.
 -Jaki?
 -Kreskowy kurwa."

ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Dziękuje za czytanie moich wyrzutów☺

Cześć.

☼ Co czuję? ☼


Nie wiem co czuję. Szczerze mówiąć? Nic nie czuję. Czuję się bezuczuciową dziewczyną której nikt nie chce. Źle jest tak nic nie czuć.  Nie wiesz nawet co się z tobą dzieje. Powolna śmierć, śpiączka. Co do snów to nic mi się nie śni, a jeśli już to jakieś glupoty. Codziennie przed snem zastanawiam się " mój książe na białym koniu, gdzie jesteś?". A on się nie pojawia. I nie pojawi. Muszę się pogodzić z tym że już zawsze będę sama. Smutna prawda. Ale staram się dawać radę. I nawet mi się udaje. Trzymam się w kupie i staram pomagać się innym. Żyję. Pomyłka. Nie żyję. Cały czas czuję, że moje życie dąży do końca. To tylko seria wydarzeń złożonych w jedną kupę zakończonych destrukcją. Nie żyję - istnieję. Chcę być życiem, tak bardzo chcę żyć. Prawdziwie żyć. Ale nie wiem jak to osiągnąć. Cały czas mi się nic nie udaje. Nieudacznik. Nie potrafię nawet sobie nikogo znaleźć. Tak bardzo żałuję, że muszę istnieć choć nie żyję.



Dosyć użalania się nad sobą dziś, powiedzmy, jest dobrze.




*Wzdycham.*



 Nie wiem co mam napisać, przeleję tutaj wszystko, o czym myślę. Zastanawiam się nad tym, czy nie pisać dziennika. Codziennie będę coś notować w telefonie, a następnie zlepie to w całość i wkleję tutaj. Już tak zrobiłam. To, co napisałam, że czuję, czułam we wtorek, dziwne, ale teraz czuję się całkiem normalnie, jak człowiek. Może się ułoży. No cóż, nie wiem co mam pisać, tyle myśli miałam w głowie, ale gdy zabrałam się do pisania, one się ulotniły, cóż. "Jestem człowiekiem, popełniam błędy, których nie da się naprawić." Ale będzie dobrze, usilnie w to wierzę. Nie chcę zaprzątać sobie głowy błędnymi myślami, które tylko zapędzają mnie w dół. Będzie dobrze. Nie wiem czy zauważyliście, ale w poprzednim poście nie pojawiło się żadne zdjęcie z okaleczonymi rękoma, idę w dobrym kierunku.



*Znów wzdycham*


Właśnie ogłoszono wyniki mam talent, Tatiana wygrała, jestem szczęśliwa, bo na to liczyłam, w programie wreszcie wystąpiła osoba z prawdziwym talentem, brawo. :)


Na rękach rany
"Czy to przez nóż?"
"Nie, to przez kota."
Oh, kłamiesz znów?
Co to za żart,
kiedy kłamiesz znów?






ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Dziękuje za czytanie moich wypocin ☺

Perfect For Me.

♥

U mnie jak zawsze, czasem lepiej, czasem gorzej. Najważniejsze, że jakoś jest. Jem za dużo, jem za duużo. To niesprawiedliwe, że niektórzy wpierdzielają ile się da i nie tyją, och, ile bym dała, żeby też tak mieć. Ale to tylko marzenia. Ugh. Jest jak zawsze, jak zawsze wciąż. Wzloty, upadki, wzloty, upadki, upadki...  Boję się przyszłości, boję się dorosnąć, nie chcę , nie chcę. Nie chcę iść do liceum, nie chcę poznać nowych ludzi, nie chcę zawierać nowych znajomości, nie chcę jeździć sama na wycieczki, nie chcę b y ć sama, Nie chcę , nie chcę. Moje przyjaciółki idą dna inne profile, bądź do innego liceum. Tylko ja jestem sama, sama ze sobą, już nikt mi nie pomoże, kurwa, nie chcę dorastać nie chcę, nie potrafię, nie jestem gotowa na to gówno. To nic, że przez całe swoje życie nie potrafię zawierać nowych znajomości, to nic. Będę sama, potem gdzieś będę pracować i mieszkać w samotności z kotkami. To niestety moja cała przyszłość. Uchrońcie mnie od tego, uchrońcie, proszę. Może kiedyś się ułoży, ale ale ale, ja chcę już. Samotność - mój wróg.

Ale chcę to życie przeżyć, chcę żyć. Ale n a p r a w d ę prawdziwie żyć. Zasmakować życia. Być kimś. Chcę udowodnić wszystkim, a najbardziej samej sobie, że może jednak nie jestem nikim, może mi się uda. Kto wie. Trzeba mieć nadzieję. Nadzieja umiera ostatnia.

ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Dziękuję tym, którzy ze mną rozmawiają. Jesteście niesamowici, kocham was, mam przyjaciół. ♥

Widząc komentarz o obojętnie jakiej opinii (negatywnej bądź pozytywnej) uśmiecham się, dziękuję, że ktoś czyta to, co piszę. ♥

To tyle na dziś, podzieliłam się w Wami moimi obawami, co wy na ten temat sądzicie?

Brak.

Nienawidzęfacebookanienawidzęfacebookanienawidzęnienawidzę. Usunęli mi konto. Moje życie się skończyło. Nie chcę , nie chcę... :c Już założyłam nowego *LINK* Mam dziwną nazwę, ale jest. Może mnie nie wyślą, nie zgłoszą,  nie zablokują drugi raz. Zaproście mnie, jeśli chcecie ze mną rozmawiać.



Poza tym, że usunęli mi facebook'a to inne nieszczęście nie zdarzyło się w przeciągu kilku ostatnich dni. Moje motto życiowe brzmi " Będzie dobrze." i tego się trzymam. Przecież chcę do czegoś dojść w życiu, a Wy? Czy warto się poddawać?

Przeczytałam ostatnio bardzo ciekawą książkę - w sidłach anoreksji - gorąco polecam, szczerze opowiada ona o uczuciach, mimo, że nie jest oparta na faktach. Dla mnie było nieco za mało o samej walce, a za dużo tekstu wprowadzającego, aczkolwiek nie zmienia to faktu, że jest świetna.

Strach opętał Cię
Próbujesz wyrwać się
Ktoś wyciąga dłoń
Chcesz już wyrwać się
Strach ciągle trzyma Cię
Za szyję łapie
Szur szur
I wracasz do świata bzdur.




ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Dziękuje za komentarze. ♥

Chcę uciec stąd.

ACH, TO NIC!
ŻE TAK BOLAŁY RANY
BO JAKŻE SŁODKO TERAZ IŚĆ

NA TE NIEBIAŃSKIE POLANY

 Żyję sobie powoli w moim malutkim świecie, do którego dostęp mam tylko ja. W myślach zapisuje sobie tysiąc notatek dotyczących mojego życia, nie chcę zapomnieć o nim. Chcę pamiętać. Każdy szczegół. Ale czy to możliwe? Możliwe aby wszystko pamiętać? Chciałabym, aby każda chwila była gdzieś kodowana, żeby niczego nie zgubić. W ogóle to chciałabym żyć. A nie tylko istnieć. Żyć. Żyć. Żyć.

Czasem gdy jest Ci źle
Żyletka nasuwa się
I woła : weź mnie, weź mnie!
A Ty popełniasz ten błąd
I kruszysz swą bladą dłoń
Krew jak łzy po twarzy twej
Spływa, płynie w dół hen
By spaść w podłogi cień

  Czy Ty też czasem myślisz o przyszłości tak, jakby ona Cię nie dotyczyła? Też tego nie chcesz? Bo ja nie chcę. Nie chcę przyszłości. Albo chcę chociaż wiedzieć, czy mi się uda, kim będę, czy ktoś mnie pokocha? Czy założę rodzinę? Jak to będzie? Nigdy się nad tym nie zastanawialiście? Ja o przyszłości myślę często, bardzo często, aż brakuje mi sił. Bo nie mam już sił by żyć.


Nie piszę za dużo, brak weny.



 ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Miło jest zobaczyć nowy komentarz i wiedzieć, że ktoś to przeczytał... ♥

Kontynuacja życia.

Jest tak samo. Ciągle tak samo. Nawet nie mam czego opisywać. Masa sprawdzianów, masa, masa nauki. Ale ja chcę dokądś dotrzeć w życiu. Chcę to życie wygrać. Więc się 'uczę'. No, powiedzmy. Próbuję.

Ostatnio usłyszałam, zupełnie przypadkiem, o śmierci dwunastolatki. Samobójstwie. I jakoś cisnęło mnie za gardło. Taka młoda, taka młoda... I tak się zastanawiam, co z jej drugą połówką. Została ta połówka sama, a przeznaczenie zmieniło bieg. I dlatego każdy z nas ma, tak przypuszczam, kilka połówek, w razie samobójstwa bądź śmierci jednej z nich. To takie, kurczę, smutne.
 
Oglądałam film o Popiełuszce. I wzruszyłam się. Była taka scena, w sądzie, uznano ludzi , robotników, za winnych. Podobno "większością głosów". I wtedy pewna kobieta zaczęła śpiewać "Jeszcze Polska nie zginęła..." i tak mnie to złapało za serce. Że kiedyś jeszcze ten patriotyzm był rozpowszechniany, ceniony. A teraz. Nic, nic nie ma dobrego. Zero patriotyzmu. A to jest takie ważne, to na prawdę jest ważne!

W piątek byłam u dzieci w przedszkolu. Było przyjemnie. Dziewczynki mnie polubiły i się do mnie przytulały. Od tak. ♡

Usłyszałam piosenkę w radiu, taka prawdziwa, taka kochana, taka uczuciowa. 

Byłaś dla mnie wszystkim,
co się w życiu liczy,
teraz gdy po wszystkim,
wszystko jest już niczym.

Stoi myśli złogi mur
Marmurowy pomnik
Zmierz zapada, ciemność jest
Stoi tu odziany w czerń
''Chodź tu do mnie, uwolnij mnie
Razem dobrze będzie, nie?"
Leżysz w łóżku, czy to krtań?
Coś ściska Cię nań.

Nagle krzyczysz, jest już dzień
Czy to był tyko zły sen?



ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

Dziękuje wszystkim obserwatorom, tacy kochani jesteście. Kocham Was, i nie bójcie się, piszcie do mnie!♡ 
Komentarze pod postami są mile widziane. 
♡

Nie ma serca?

Ciągła nauka i brak dostępu do komputera. To wszystko sprawia, że piszę tu tak rzadko. Dziękuje tym, którzy to czytają, bądź co bądź, to miłe. W szkole, jak zwykle, wiele nauki, ale staram się. Jak zwykle mi nie wychodzi. To nie nowość. Do 4- zabrakło 0,5 punkta, szkoda.... Jestem urodzonym pechowcem, cóż, życia się nie wybiera. Z Nim nie piszę. Ostatnio do mnie napisał, ale w sumie to go olałam. Bo po co mam pisać z kimś, kto dla mnie nie istnieje?

Rozchorowałam się, nienawidzę być chora. Ale to tylko weekendowe przeziębienie, przejdzie mi. <mam nadzieję>

Kiedy czytałam "małego księcia" podeszłam do niego bardzo sceptycznie. W końcu to lektura. Nie zauważałam mądrości w nim zawartych. A szkoda. Chyba przeczytam jeszcze raz, bo przecież "Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu." ♥

Nie mam czasu na książki, ale wzięłam się za origami, które doprowadza mnie do szału, jestem coraz bardziej wnerwiona. 

 
Do ręki przykładasz nóż
Na nodze spływa krew już
Przykładasz już ostrze
Będzie bolało, czy nie?
Cóż będzie gdy pójdziesz w dal?
Przeniesiesz się w szarą otchłań?
Cóż będzie gdy znikniesz w dzień?
Czy zniknie także Twój cień?



ASK | TUMBLR | FACEBOOK | ODPOWIE

No a serce?... 

NIE 

  MA 

 SERCA 

  SERCE 

 TO 

TYLKO 

  KAWAŁ 

 MIĘSA!!!

 

To tyle, dziękuje Wam , że jesteście, do usłyszenia kiedyśtam. ☼